وضو ( مسأله 242 ) در وضو واجب است صورت ودستها را بشويند وجلوى سر وروى پاها را مسح كنند . ( مسأله 243 ) در ازاى صورت را بايد از بالاى پيشانى جائى كه موى سر بيرون مىآيد تا آخر چانه شست ، وپهناى آن به مقدارى كه بين انگشت وسط وشست قرار مىگيرد بايد شسته شود ، واگر مختصرى از اين مقدار را نشويند وضو باطل است ، وبراي آن كه يقين كند اين مقدار كاملا شسته شده بايد كمي أطراف آن را هم بشويد . ( مسأله 244 ) اگر صورت يا دست كسى كوچكتر يا بزرگتر از متعارف مردم باشد ، بايد ملاحظه كند كه مردمان متعارف تا كجاى صورت خود را مىشويند ، أو هم تا همانجا بشويد . ونيز اگر در پيشانى أو مو روئيده يا جلوى سرش مو ندارد بايد به اندازه معمول پيشانى را بشويد . ( مسأله 245 ) اگر احتمال دهد چرك يا چيز ديگرى در ابروها وگوشه‌هاى چشم ولب أو هست كه نمىگذارد آب به آنها برسد ، چنانچه احتمال أو در نظر مردم بجا باشد ، بايد پيش از وضو وارسى كند كه اگر هست بر طرف نمايد . ( مسأله 246 ) اگر پوست صورت از لاي مو پيدا باشد بايد آب را به پوست برساند ، واگر پيدا نباشد شستن مو كافى است ، ورساندن آب به زير آن لازم نيست . ( مسأله 247 ) اگر شك كند پوست صورت از لاي مو پيدا است يا نه ، بنابر احتياط واجب بايد مو را بشويد وآب را به پوست هم برساند . ( مسأله 248 ) شستن توى بيني ومقدارى از لب وچشم كه در وقت بستن ديده نمىشود واجب نيست ، ولى براي آن كه يقين كند از جاهائى كه بايد شسته شود چيزى باقي نمانده ، واجب است مقدارى از آنها را هم بشويد وكسى كه نمىدانسته بايد اين مقدار را بشويد ، اگر نداند در وضوهائى كه گرفته اين مقدار را شسته يا نه ، نمازى را كه با آن وضو خوانده ووقتش باقي است با وضوى جديد اعاده نمايد وقضاى نمازهائى كه وقتش گذشته واجب نيست .